40!  Ε ΚΑΙ??

40! Ε ΚΑΙ??

Κάθομαι στο μπαλκόνι με το φραπεδάκι μου, τα γατιά και τον υπολογιστή μου και σκέφτομαι!

Κυριακή 6 Αυγούστου 2017!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΈΝΑ ΣΕ  ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΩΤΗΡΗΔΕΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΥΛΕΣ συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου!  χαχα

Και ξαφνικά βλέπω ένα αριθμό να αλλάζει.  Αυτό το τριάντα και κάτι δε θα το δω ποτέ ξανά μπροστά μου, δε θα το γράψω και δε θα το πω ποτέ ξανά! Γιατί σήμερα είναι η μέρα που αλλάζω αριθμό.  Αυτό το 4 μπροστά μου ακούγεται κάπως.  Χμμ… μου βγάζει κάτι αυστηρό, λιγάκι πιο σοβαρό έχει βρε παιδί μια βαρύτητα αυτό το «σαράντα».  Ενώ το «τριάντα» έκρυβε πίσω του μια ανεμελιά – κάτι όπως το «τρία πουλάκια κάθονται» ή όπως το «τρα λα λα».

Ο λόγος όπως πολύ καλά καταλάβατε είναι ότι σήμερα έχω γενέθλια!  Και μάλιστα ας το πούμε γενέθλια σταθμό αφού κλείνω τα σαράντα.  Το καλλιεργώ εδώ και κάποιες μέρες για να το συνηθίσω αλλά νομίζω θέλει τον χρόνο του.   Από το πρωί ακούω το:

«Οι Σαραντάρες ίσων με δύο εικοσάρες, γι αυτό οι σαραντάρες έχουν διπλές τις χάρες”.

Τολμώ όμως να συμμεριστώ άφοβα το:

“Οταν κλείνεις τα 40, είσαι σαν καζίνο του Λας Βέγκας. Είσαι ένα πολυτελές, καλά οργανωμένο μαγαζί, ξέρεις ποιον πρέπει να «λαδώσεις» και από πού πρέπει να φυλάγεσαι, έχεις να προσφέρεις μια τεράστια ποικιλία από δυνατές εμπειρίες, αλλά ο χρόνος περνάει απελπιστικά γρήγορα και δεν υπάρχει πουθενά ρολόι.” (Λένα Παπαδοπούλου)

Είναι όμως πράγματι έτσι? Φιλοσοφώ και ανατρέχω στο μόλις μερικά χρόνια πιο πριν, όταν άκουγα ότι κάποιος είναι Σαραντάρης ή Σαραντάρα, τον έβλεπα «μεγάλο», μεσήλικα και πολύ μακριά από εμένα!
Και τώρα να  εμένα εδώ! Να μην νιώθω όμως τόσο μεγάλη, να μπορώ να επικοινωνήσω, να μιλήσω, ακόμα και να κυκλοφορήσω άνετα με αρκετά μικρότερους μου χωρίς κανένα κόμπλεξ!

Γιατί?

Γιατί νιώθω πως τα 30 μου ήταν μόλις χθες, θυμάμαι το κάθε τι, τις αντιδράσεις μου, τις εμπειρίες μου και νιώθω ότι μέσα από όλα αυτά έχω μάθει, έχω γίνει πιο σοφή, πιο κατασταλαγμένη.  Νιώθω πως έχω συγκεντρώσει επιδέξια την εμπειρία των νεανικών μου χρόνων, και έχω αξιοποιήσει την ουσία της.  Ξέρω τι θέλω – έτσι πιστεύω τουλάχιστον, περπατώ με ένα σκοπό στη ζωή, γίνομαι κυρίαρχος του εαυτού μου και εξισορροπώ τα συναισθήματα και την προσωπικότητα μου.
Νιώθω πως τώρα πια μπορώ να μετατρέπω τον πόνο και τις πληγές μου σε σοφία και δύναμη. Όχι εύκολα, αλλά γίνεται!

Αυτή λοιπόν είναι η νέα «Σαραντάρα»!  O νέος αριθμός  σταθμός και η νέα δεκαετία την οποία ο χρόνος με καλεί να διανύσω!    «Ώρα αιχμής της ζωής» έτσι διαβάζω ότι αποκαλούν σήμερα την ηλικία των 40 οι ειδικοί.  Πως βλέπω εγώ τη δεκαετία των 40?

Ήδη η πρώτη μέρα των 40 με βρίσκει αρκετά κουρασμένη ψυχολογικά και σωματικά! Δεν φταίει βέβαια τόσο η ηλικία γι΄αυτό, αλλά διάφορα θέματα που είχα να αντιμετωπίσω τον τελευταιο καιρό. Δεν το κρύβω πως από προχθές που ξεκίνησαν οι διακοπές μου, το μόνο που θέλω να κάνω είναι να ξεκουράζομαι και να κοιμάμαι!! ΝΑΙ!!!  Αυτό!  Ο Ύπνος!  Θα σταθώ σε αυτό!

Ο ύπνος θέλω να κατέχει επαρκές μερίδιο της ημέρας μου. Μελέτες αναφέρουν ότι οι διάφορες ασχολίες δεν πρέπει να μειώνουν τον ύπνο σε λιγότερες από 7 τις ώρες κάθε βράδυ!  Να μην μιλήσω για τις δικές μου ώρες ύπνου που τις περισσότερες φορές  είναι μεταξύ 4-5 ωρών ημερησίως!  Μέγα λάθος!!

Τη γυμναστική, την οποία έχω μειώσει στο ελάχιστο τον τελευταίο καιρό, λόγω των διαφόρων θεμάτων που είχα να αντιμετωπίσω, έχω σκοπό να την ξαναρχίσω εντατικά μετά τις διακοπές! Η ενέργεια που είχα αναλώσει στα διάφορα άλλα δε μου άφηνε αποθέματα, και ως εκ τούτου σταμάτησα την πιο εντατική άσκηση. Αποτέλεσμα να χαλάσει ακόμα περισσότερο η ψυχολογική μου διάθεση αλλά και το σώμα μου, που κακά τα ψέματα αυτό το βλέπω και θα συνεχίσω να το βλέπω να αλλάζει μέρα με τη μέρα!

Επόμενο σημείο είναι να συμφιλιωθώ με τις εξωτερικές αλλαγές στον εαυτό μου, τις αλλαγές στο σώμα μου, τις ρυτιδούλες που ολοένα θα αυξάνονται,  τις άσπρες τρίχες που κάθε μήνα θα βλέπω και περισσότερες (χα χα) και φυσικά τα διάφορα σημεία στο σώμα μου που ολοένα θα κάνουν περισσότερα «κριτς – κρατς»  ή θα πονούν.  Όλα αυτά θα πρέπει και να τα δεχτώ και να τα αντιμετωπίσω ανάλογα χωρίς να τα παραβλέπω.
Γιατί άλλωστε πρέπει να νιώθω άσχημα?  Εδώ που είμαι ξέρω πολύ καλά και δεν προσπαθώ να συναγωνιστώ καμία 25άρα ή 30άρα.  Θέλω ο άλλος να με βλέπει για το ΕΙΝΑΙ μου και τον εσωτερικό μου κόσμο.
Στη φάση που βρίσκομαι η δύναμη του μυαλού είναι πιο σημαντική από κάθε εξωτερικό στοιχείο!  Αυτό είναι που κάνει τη διαφορά και κάνει κάθε σαραντάρα πιστεύω να είναι πιο ελκυστική και σέξυ! Και σε αυτό πρόκειται να επικεντρωθώ γιατί απλά …έτσι το νιώθω!

Στα σαράντα μου νιώθω πως πλέον δε σηκώνω τα πολλά πολλά!  Απαιτώ σεβασμό από τους άλλους για το άτομο μου! Θέλω κοντά μου μόνο άτομα που με κάνουν να νιώθω καλά.  Οι άλλοι όλοι…μακριά και φίλοι. Ως εκεί!  Πλέον μπορώ να φιλτράρω και να λέω πιο εύκολα ΟΧΙ σε διάφορα θέματα και άτομα που έχω την επιλογή να το πω!  Ναι, ίσως έχω γίνει πιο απαιτητική γιατί πια ξέρω τι θέλω και δε φοβάμαι να το πω για να μην με παρεξηγήσουν οι άλλοι!

Αυτή είμαι!  Και ναι δεν νιώθω καμία διαφορά από το χθες στο σήμερα!!
Κλείνω ναι τα 40 που άλλως θα μπορούσα να πω ότι γίνομαι 18 με 22 χρόνια εμπειρίας!!  Χαχα

Κι όμως, δε θα το θέσω έτσι.  Θα το πω αλλιώς:

“Έφτασα στην ηλικία όπου τα πράγματα φαίνονται πιο ήρεμα αλλά θέλω να συνεχίσω να μεγαλώνω.

Είμαι αρκετά μεγάλη ώστε να έχω τα όνειρά μου στα χέρια μου και οι αυταπάτες μου να έχουν γίνει ελπίδες.

Είμαι σε τέτοια ηλικία όπου η αγάπη μοιάζει σαν φωτεινή λάμψη, έτοιμη να καταναλωθεί από την επιθυμία και το πάθος. Ενώ άλλες φορές μοιάζει σαν ένας ειρηνικός παράδεισος όπως το ηλιοβασίλεμα σε μια παραλία.

Πόσο χρονών είμαι; Ο αριθμός δεν έχει σημασία, επειδή οι στόχοι μου έχουν εκπληρωθεί και τα δάκρυά μου από τις διαλυμένες αυταπάτες κείτονται στο δρόμο που έχω χαράξει…

Αξίζουν πολύ περισσότερα από αυτό.

Επομένως, τι σημασία έχει αν είμαι είκοσι, σαράντα ή εξήντα!

Αυτό που έχει σημασία είναι το πόσο χρονών αισθάνομαι ότι είμαι.

Είμαι αρκετά μεγάλη για να ζω ελεύθερη χωρίς να φοβάμαι.

Μπορώ να ακολουθήσω το δικό μου μονοπάτι χωρίς φόβο· επειδή κουβαλάω μαζί μου την εμπειρία που απέκτησα και τη δύναμη των στόχων μου.

Πόσο χρονών είμαι; Και ποιος νοιάζεται!

Είμαι αρκετά μεγάλη για να αφήσω το φόβο πίσω μου και να κάνω ό,τι επιθυμώ και αισθάνομαι.”

— Jose Saramago —

 

 

Πριν κλείσω αυτό το ποστ, θέλω από καρδιάς να ευχαριστήσω όλους σας για τις ευχές σας, τηλεφωνικώς με μηνύματα αλλά και στον τοίχο μου στο  facebook που ομολογώ πως σήμερα από το πρωί παίρνει φωτιά!  Τον βλέπω να καίγεται μέχρι το βραδυ!  Μου φτιάξατε τη μέρα!  Να είστε όλοι καλά με Υγεία πάνω απ’ όλα!  Σημασία δεν έχει ο αριθμός!  Σημασία έχει να νιώθεις όμορφα, να περνάς καλά και πάνω απ’ όλα να έχουμε Υγεία και ανθρώπους που αγαπάμε γύρω μας!

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μέσα από την καρδιά μου!

My Bday cake made by Eleni Georgaki Christoforides

Leave a Reply